Hoe wordt je osteopaat en welke achtergrond is daarvoor nodig?
"Ik ben als fysiotherapeut begonnen. Je loopt dan in je praktijk tegen situaties aan waarbij de behandeling toch niet het gewenste effect heeft. Dus ging ik op zoek naar wegen om mijn mogelijkheden te verruimen. In eerste instantie ben ik er toen acupunctuur bij gaan doen. Maar dat leverde ook niet alle antwoorden op In 1992 ben ik begonnen met de studie van de osteopathie. Dat is een behoorlijk pittige vijfjarige deeltijdstudie. Die heb ik in 1997 met goed gevolg afgesloten. Als osteopaat wordt je ingeschreven in het Nederlands Register voor Osteopathie (NRO). Dat heeft dan ook tot gevolg dat ik mijn praktijk als fysiotherapeut heb beëindigd en me volledig als osteopaat heb gevestigd. Je mag niet beide beroepen naast elkaar uitoefenen."
Kun je aangeven waar het verschil dan in zit? Met andere woorden, wat staat me te wachten als ik hier met mijn verwijsbriefje binnenkom?
"Om te beginnen heb je geen verwijsbriefje nodig. Je kunt dus zo een afspraak maken. De meeste verzekeraars betalen tegenwoordig 75% van de kosten van de behandeling terug.
Het verschil met fysiotherapie zit hem in de behandelmethode. Een fysiotherapeut heeft in principe 3 mogelijkheden: masseren, oefeningen doen of behandelen met een apparaat. Een osteopaat doet alles met zijn handen, hij gebruikt geen apparatuur. Met mijn handen kan ik precies voelen wat ik doe.
Wanneer iemand voor het eerst komt ga ik dus eerst uitzoeken wat precies de klachen zijn, maar vooral waar de oorzaak van die klachten zit. En ik heb al uitgelegd dat dat op allerlei plaatsen in het lichaam kan zijn. Het is dus niet altijd makkelijk om de eigenlijke stoorzender te vinden. Indien nodig neem ik contact op met de huisarts om nadere informatie op te vragen. Zo'n eerste bezoek duurt meestal een uur. Voor vervolgafspraken moet men rekenen op ongeveer een half uur tot 3 kwartier per afspraak. Gemiddeld genomen hebben we dan na een stuk of 5 behandelingen het probleem opgelost. Dat zit hem dus in het feit dat we de oorzaak opsporen en daarmee aan de slag gaan en ons niet beperken tot de regio waar ogenschijnlijk de pijn zit. En zoals gezegd gaat het om de beweeglijkheid van de organen, botten, bindweefsels, zenuwen of wervels. Zodra we gevonden hebben wat er vast zit of minder beweeglijk is, is het een kwestie de zaak weer los te maken."
Dat klinkt veelbelovend. Maar voor wat voor soort klachten kun je naar een osteopaat? Gaat het dan altijd om spierpijn ofzo?
"Dat zou wel erg beperkt zijn. Eigenlijk kun je ervan uitgaan dat je in principe voor elke pijnklacht bij ons terecht kunt. Dat kan dus een chronische rugpijn zijn, uitstralende pijn in arm of been, de bekende tennisarm of de muisarm of RSI. Maar het kan ook gaan om migraine, om een whiplash, om slechte darmwerking of buikpijn. Laat ik eens een ander voorbeeld nemen. Een baby die erg veel huilt en last heeft van darmkrampjes. Ik onderzoek dan waardoor dat probleem veroorzaakt wordt. Dat kan bijvoorbeeld doordat bij de geboorte de schedelbasis te weinig ruimte heeft gehad in het geboortekanaal. Daardoor kan er een bloedvat of een zenuw in de verdrukking geraakt zijn. Door het hoofdje te behandelen kunnen we dan het probleem oplossen. Ander voorbeeld: hoge bloeddruk kan veroorzaakt worden doordat een nier onvoldoende kan bewegen. Of schouderklachten kunnen ontstaan door verklevingen rond de lever. Als osteopaat kan ik beenderen en organen 1 voor 1 weer beweeglijk maken, zodat het lichaam als geheel zich weer zelf kan herstellen en weer ongehinderd en pijnvrij kan functioneren."
Je hoort wel eens verhalen van mensen die al lang met pijn rondlopen en allerlei onderzoeken hebben gehad. Wanneer men dan niet snel een oplossing heeft wordt nogal eens geroepen dat het een psychisch probleem is. Het bekende: "het zit tussen de oren." Is dat dan zo of is dat een dooddoener?
"Daar kan ik me nog wel eens boos over maken. De psyche heeft zeker invloed op het lichamelijk functioneren en dus ook op lichamelijke klachten. Maar het moet niet zo zijn dat niet of niet directe herkenbare lichamelijke klachten dan maar worden afgedaan met verklaringen over stress en dergelijke. Ik kan niet genoeg herhalen dat je door moet zoeken naar de werkelijke oorzaak. En dat is toch in heel veel gevallen een lichamelijke.
Ik beschouw het ook een beetje als mijn taak om meer bekendheid aan mijn beroep te geven. Veel mensen weten niet van het bestaan van osteopathie en maken dan ook geen gebruik van de mogelijkheden die deze wetenschap biedt.
En we proberen door middel van voorlichting aan de huisartsen meer bekendheid te geven, zodat ook de artsen patiënten wat eerder naar een osteopaat verwijzen."